ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ OFFICIAL SITE ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΝΤΙΝΗ ΤΟ liantinis.gr




Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΡΟΥΣΣΩ



Η Εντολή του Ρουσσώ είναι βιβλιαράκι του Δημήτρη Λιαντίνη που εντοπίσαμε να πωλείται στα βιβλιοπωλεία και συγκεκριμένα στο site της Εστίας.

Ακριβείς πληροφορίες για το ποιος το εξέδωσε δεν υπάρχουν, όπως μπορείτε και μόνοι σας να διαπιστώσετε. Ως χρονολογία έκδοσης αναφέρεται το 1991 και τιμή λιγότερο από 3 ευρώ! Τα στοιχεία αυτά μας οδηγούν να υποθέσουμε πως το βιβλίο «Η εντολή του Ρουσσώ και η παρακοή των δασκάλων» (όπως είναι ο πλήρης τίτλος) είναι ένα και το αυτό με το κείμενο που λίγους μήνες πριν ανέβηκε σε μια γωνιά του διαδικτύου. Δεκαοχτώ σελίδες Α4 και λιγότερο από 7.000 λέξεις. Τι κείμενο όμως! Αστεράτο. Τόσο που κανέναν ενδοιασμό δεν έχουμε πως γράφτηκε από το χέρι του Δημήτρη Λιαντίνη και ας μην είχαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο παραθέσει εκείνοι που το ανέβασαν. Παραθέτουμε χαρακτηριστικό απόσπασμα:



«Η ζωή του ανθρώπου είναι μία Εγνατία, που από το Δυρράχι της Αδριατικής που ξεκινά ως τα Κύψελα του Έβρου που τελειώνει είναι γιομάτη αγώνες, ατυχίες, βάσανα, αδικημούς, απάτες, αρρώστιες, μέριμνες, κινδύνους. Ο άνθρωπος την τραβά από την αρχή ως το τέλος ωσάν να περπατά στρωμένο ναρκοπέδιο.

Κι όσο φτάνει προς το τέλος, τόσο πλησιάζει στα πιο φοβερά από τα φοβερά. Στα άθλια γερατειά δηλαδή και στον ανεξίλαστο θάνατο.

Και το τέλος; O άνθρωπος πεθαίνει αναίτια, άχρηστα, ανώφελα. Πεθαίνει άδικα, κριματισμένα, παράλογα, μουγγά. Σαν το σκυλί που λέει ο Κάφκα.

Καθώς πέφτει, η αυλαία σβήνει το φως, όπως η νύχτα σβήνει την αστραπή.

Πολύ κοντά στο ακρότατο άκρο έρχεται η τρίτη πρόταση του Ρουσσώ, να συμπληρώσει την προηγούμενη:


«Ο άνθρωπος φυσιολογικά μαθαίνει να υποφέρει συνεχώς, και πεθαίνει ειρηνικά.»


Έχω την ιδέα ότι αυτή η πρόταση είναι ο πιο μεστός παιδαγωγικός λόγος που ξεστόμισε η ανθρώπινη σοφία. Όποιος ημπορεί να τον εφαρμόσει στη ζωή του, αυτός νικάει τη μοίρα. Το κομμάτι, δηλαδή, που του μοιράζει η φύση.


Γίνεται το πλάσμα που δεν υπερβαίνει βέβαια, αλλά οπωσδήποτε υψώνεται στην περιωπή του πλάστη του. Τον άνθρωπο τούτο δεν ημπορεί να τον βλάψει ούτε η τύχη, ούτε ο καιρός, ούτε ο θεός. Πώς να τον πούμε; που λέει ο Πίνδαρος. Άνθρωπο να τον πούμε, ή να τον πούμε ήρωα;

Για να καταλάβεις το λάμπος και το «γάρμπος» ετούτης της πρότασης, θα την ζωγραφίσω στο παράδειγμα:

Πες πως ο θάνατος, που περιμένει τον καθένα μας στη στροφή, είναι ένα άγριο λιοντάρι. Όταν ζήσει κανείς βολεμένα και μαλακά, εγκλωβισμένος στα αγαθά της κοιλιάς και αποζητώντας την άνεση μόνο, και την εύκολη διολίσθηση, σαν έρθει η ώρα του, θα τον συντύχει ο θάνατος και θα τον σπαράξει, όπως το λιοντάρι σπαράζει τον ανήμπορο.

Εκείνος όμως που ζει μέσα στην τραχύτητα και την απειλή, που ανεβαίνει το κακό κι από το κακό πατάει το χειρότερο, θα επιπέσει απάνου στο θάνατο, όπως ο Ηρακλής στο λιοντάρι της Νεμέας. Ετούτος είναι ο Διγενής, που τον φθονάει ο Χάρος. Και τον παλεύει με το δόλο μόνο. Και με τη χωσιά.

Λέγοντας ο Ρουσσώ πως εκείνος που μαθαίνει να υποφέρει πεθαίνει ειρηνικά, εννοεί ακριβώς ένα είδος εγκαρτέρησης μπροστά στο θάνατο που είναι ικανή να μας χαρίσει μόνο η συνειδητή θητεία μας στη δυσχέρεια της ζωής. Η συνεχής επανατροφοδότηση με λύπη μας κάνει ισοσθενείς με τη λύπη του θανάτου.


Ωστόσο οι δάσκαλοι και η τρέχουσα αγωγή ό,τι μαθαίνουν στους νέους είναι ακριβώς το αντίθετο.»

Τι κείμενο ε; Και που να το διαβάσει κανείς ολόκληρο! Θέλω να πιστεύω ότι σε ένα καλύτερο μέλλον και σε μια πιο σοφή κοινωνία από τη δική μας, καθέναν που πάει για δάσκαλος σε τούτο το κείμενο θα του ζητάν να πάρει όρκο για να αναλάβει καθήκοντα διαπαιδαγώγησης της νέας γενιάς.

Θα πρέπει όμως με την ευκαιρία να αναφέρουμε πως τέτοια κείμενα του Λιαντίνη, γεμάτα φως, κυκλοφορούν δεξιά και αριστερά και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την τύχη τους. Όπως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και την κακόβουλη δράση ορισμένων να παρουσιάσουν ως δικά του κείμενα κάποια που δε θα είναι. Βλέπετε, ο Λιαντίνης πουλάει! Πικρή η αλήθεια αλλά αλήθεια… Και είναι πολλοί εκείνοι που έχουν οσμιστεί χρήμα και δόξα και κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να βάλουν χέρι στα «κατάλοιπα» του Λιαντίνη.

Και πέρα από αυτούς υπάρχουν και οι άλλοι, οι μανιώδεις συλλέκτες, που με κάθε τρόπο συγκεντρώνουν ό,τι έχει σχέση με Λιαντίνη. Και μερικοί δυστυχώς το κάνουν μόνο για τον εαυτό τους, στερώντας από το ευρύ κοινό τη δυνατότητα πρόσβασης στο πολύτιμο αυτό υλικό. Πρόσφατα πληροφορήθηκα πως υπάρχει βιντεοταινία με την τελευταία ομιλία του Λιαντίνη στην Κρήτη. Πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του ‘98. Την τελευταία του άνοιξη. Το άτομο που έχει τη βιντεοταινία αρνείται να παραχωρήσει αντίγραφο σε οποιονδήποτε άλλον. Μα γιατί; Γιατί τόσοι και τόσοι άνθρωποι που δεν είχαν την τύχη να τον συναντήσουν όσο ζούσε και να τον ακούσουν να διδάσκει, να μην έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν έστω και από βίντεο τις μαγικές αυτές στιγμές;

Εμείς, η ομάδα του HOMA EDUCANDUS, απευθύνουμε έκκληση προς οιονδήποτε διαθέτει υλικό για το Λιαντίνη να το δημοσιοποιήσει το ταχύτερο δυνατό. Σαφώς τίθεται προϋπόθεση να τηρηθούν όλοι οι όροι δεοντολογίας. Αυτής που ο νόμος επιτάσσει αλλά και η ηθική που συνάδει με τη φιλοσοφία του Λιαντίνη. Και ειδικά το τελευταίο… Διότι όταν λέμε όλα, δεν εννοούμε στοιχεία που ανήκουν στη σφαίρα της προσωπικής ζωής και δεν έχουν σχέση με το φιλοσοφικό του έργο. Ή που δε σέβονται τις ρητά εκφρασμένες θελήσεις του. Ή ακόμη χειρότερα, παραποιούν το υλικό ή το παρουσιάζουν αποσπασματικά και δημιουργούν λανθασμένες εντυπώσεις.




  1. Σύνδεσμος: Τα βιβλία του Λιαντίνη
  1. Ολόκληρο το κείμενο "Της Εντολής του Ρουσσώ" μπορείτε να το βρείτε εδώ.
  2. Και εδώ.
  3. Και εδώ.

Κι αν το ψάξει κανείς θα το βρει και σε άλλες γωνιές του διαδικτύου. Το κακό είναι που όλο αυτό το υλικό το βουτάν ο ένας από τον άλλο και το κάνουν κόπι πέιστ χωρίς να το μελετούν και χωρίς να εμβαθύνουν. Απλώς γιατί ο Λιαντίνης έχει πέραση. Κατεβατά ολόκληρα και συνήθως οι αντιγράφοντες δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο του Λιαντίνη καλά καλά... Κι αν έχουν "ψιλοδιαβάσει" δεν έχουν καταλάβει γρυ. Γιατί αν καταλάβαιναν τι είπε, ή τη ζωή τους θα άλλαζαν ή το Λιαντίνη θα σταματούσαν να ταλαιπωρούν.

Και ειδικά την καημένη την Εντολή του Ρουσσώ. Που βλέπεις να την ανεβάζουν στα φόρα του διαδικτύου κάτι "παιδάκια" που κοντεύουν τα τριάντα κι ακόμη μεροκάματο δεν έβγαλαν. Και ζουν με τα λεφτά του μπαμπά και κυκλοφορούν με το αμάξι που πληρώνει ο μπαμπάς και γενικά πληρώνει ο μπαμπάς και ο κανακάρης ξημεροβραδιάζεται στα ιντερνέτια και "πουλάει" φιλοσοφίες για το Λιαντίνη, τρώγοντας "καρπούζι"! Μιλώ συγκεκριμένα. Μου έχει τύχει κι αυτό.

Βρεεεεεεεεε! Εκείνο το "παχύ άντερο" του καθενός δεν το διαβάσατε στη Γκέμμα; Τους ύμνους του Λιαντίνη στη στέρηση και την πενία; Το "εν αρχή ην η πράξις;" Τουλάχιστον την ίδια την "εντολή" πριν την ανεβάσετε δεν της ρίξατε μια ματιά; Και απ' όλο το κείμενο της Εντολής του Ρουσσώ και του ... Λιαντίνη, κρατώ τούτο:

"Να μειώνεις τις ανάγκες σου σημαίνει ότι αυξαίνεις τη δύναμή σου."

Και λέω: Θες να με πείσεις ότι πράγματι αγαπάς το Λιαντίνη; Ότι σοβαρά ασχολείσαι μαζί του και όχι από μόδα και για να περνάς την ώρα σου;

Πες μου τι αμάξι οδηγείς. Πες μου πού θα πας διακοπές. Πες μου για το εξοχικό σου. Για τη ζωή σου, αδερφέ. Και μετά θα σου αποκριθώ αν πράγματι αγαπάς το Λιαντίνη ή έχεις φτιάξει ένα είδωλό του στα μέτρα σου. Γιατί ο Λιαντίνης όταν έλεγε "Έζησα έρημος και ισχυρός", αυτή τη δύναμη εννοούσε, τη δύναμη του Ρουσσώ. Αντέχεις να την εφαρμόσεις τούτη την εντολή; Κάθου και διάβαζε Λιαντίνη.

Δεν αντέχεις; Τράβα παρακάτω και άσε το Λιαντίνη. Ανάγκη και χρεία δεν έχει από υποστηρικτές. Ξεκάθαρα το δήλωσε και αυτό. Με την εντολή του Νίτσε. Και η τρίτη εντολή που έδωσε ο Λιαντίνης ήταν του Ναζωραίου, το "απαρνησάσθω εαυτό και αράτω τον σταυρόν".

Και ξαναρωτώ, αντέχεις; Να σηκώσεις σταυρό; Να ζήσεις λιαντινικά; Τότε και μόνο μπορείς και να κουβεντιάζεις για Λιαντίνη. Κι αυτή είναι η δική μας "εντολή" και δρόμος και επιλογή. Και κριτήριο αλάνθαστο διαχωρισμού της ήρας από το στάρι.

_____________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Φεβρουάριος 2010: Η ανάρτηση αυτή αναδημοσιεύτηκε όπως και πολλές άλλες του παρόντος blog από το blog που διατηρούσαμε παλιότερα για το Λιαντίνη, το ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ. Γράφτηκε λοιπόν πολύ πριν από την ημερομηνία που δείχνει η παρούσα ανάρτηση και συγκεκριμένα στις 28 Ιουλίου 2007. Πολύς ο καιρός που πέρασε από τότε και πολλά τα γεγονότα που μεσολάβησαν.

Ανάμεσα σε αυτά αξίζει να σημειώσουμε ότι τόσο με το άρθρο αυτό όσο και με πολλά άλλα που ανεβάσαμε, αναγκάσαμε στο τέλος να έρθουν στο φως τα υλικά που ζητούσαμε. Και το βίντεο από τη διάλεξη του Λιαντίνη στην Κρήτη, λίγες μέρες πριν φύγει, μόλις το Μάη του 1998.

Όπως αναγκάσαμε κι εκείνους που ως τότε έτρωγαν καρπούζι και αμπελοφιλοσοφούσαν στο διαδίκτυο για το Λιαντίνη που ποτέ δε γνώρισαν από κοντά, παριστάνοντας παρόλα αυτά τους ειδικούς λιαντινολόγους, να αποκαλύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις.

Είναι για τούτο σημαντική η ανάρτηση αυτή. Προσδίδοντας νέο νόημα και στον τίτλο της και τίτλο ταυτόχρονα της μικρής μπροσούρας του Λιαντίνη. Αισθανόμαστε λοιπόν ότι σε μεγάλο βαθμό πραγματώσαμε αν όχι την εντολή του Ρουσσώ, τουλάχιστον την εντολή του Λιαντίνη προς τους μαθητές του, να προστατέψουν τη μνήμη μου από όσους με πρόσχημα το σέβας προς εκείνον στάθηκαν περισσότερο ασεβείς από κάθε άλλον...

Να προσθέσουμε ότι λίγους μήνες μετά την αρχική ανάρτηση είχαμε τη χαρά να μας δωρίσει η σύζυγος του Δημήτρη Λιαντίνη μια ειδική έκδοση της Εντολής του Ρουσσώ:





Και εκτός από το εξώφυλλο, που μαρτυρά και πότε και για ποιο λόγο έγινε, δημοσιεύουμε και την πρώτη σελίδα του φυλλαδίου:




Από την κ. Λιαντίνη πληροφορηθήκαμε τότε και το εξής: Βρίσκοντας κάποια στιγμή αρκετά αντίτυπα σε μια αποθήκη του σπιτιού της τόσο από την Εντολή του Ρουσσώ όσο και από τη Διδακτική του Λιαντίνη, παρέδωσε στα βιβλιοπωλεία που πουλούν βιβλία του Λιαντίνη ένα ικανό αριθμό από αυτά με την επιθυμία να τα δωρίζουν σε όσους αγοράζουν βιβλία του Λιαντίνη.

Το ίδιο εξάλλου συνηθίζει να κάνει η κ. Λιαντίνη προς όλους όσους ενδιαφέρονται για το έργο του άντρα της. Και για το λόγο αυτό χάρισε και σε μας αρκετά αντίτυπα ώστε να τα δίνουμε με τη σειρά μας σε όσους γνωρίζουμε πως μελετούν Λιαντίνη. Αν δεν έχετε λοιπόν είτε την Εντολή του Ρουσσώ είτε τη Διδακτική, δεν έχετε παρά να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας τις στείλουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Έλληνες θα ειπεί...



Να μαζεύονται οι φίλοι, να πίνουν κρασί και να τραγουδάνε...

Προβολές σελίδων τον προηγούμενο μήνα